باشگاه کوهنوردان آزاد خراسان

کوهنوردی ما با برنامه است اما بدون تشکیلات

تلاش برای صعود به قله دماوند - شهریور 1392

به پیشنهاد مرتضی، با همکاران سابقش در صها، تلاشی برای صعود به قله دماوند انجام شد. 6 صبح روز چهارشنبه به تیم صها که حدود 20 نفر بودند ملحق شده و بدون فوت وقت راهی رینه شدیم. آنجا هم فورا و پس از تحویل وسایل اضافی به قرارگاه، سوار بر وانتها به سمت مسجد صاحب الزمان علیه السلام راهی شدیم. صبحانه را در مسجد صرف کردیم و بعد از آن اهنگ حرکت به سمت بارگاه سوم. به بارگاه که رسیدیم علائم ارتفاع زدگی را کاملا در خودم حس می کردم. مختصر سوپی خوردم و به استراحت پرداختم ولی همچنان ارتفاع اذیتم می کرد طوریکه خورد قرص مسکن حالت تهوع برایم ایجاد می کرد. تقریبا تمام شب را نخوابیدم و به افراد دیگری که کم و بیش دچار این حالت بودند و گاهی ناله سر می داند توجه داشتم. بعد از سحر یک قرص مسکن خوردم و دوساعتی را خوب خوابیدم. مرتضی - بدلیل کند بودن حرکتش - ساعت دو نیم به سمت قله راه افتاد. همراهان دیگر حدود ساعت پنج و نیم صبح که تقریبا با یک فاصله نیم ساعتی مرتضی زودتر رسیده بود. من هم که بارگاه سوم قدمی به بالاتر نگذاشتم. دوستان با فواصل زمانی نزدیک به بارگاه سوم رسیدند و با مجتمع از فرط ازدحام در حال انفجار بود. پس از صرف نهار مختصری به پائین برگشتیم. مقارن با بازگشت ما دماوند روی دیگرش را نشان داد و یک سرویس کامل شامل باران، تگرگ و برف بدرقه راهمان نمود. در روزهای بعد در اخبار خواندم که در همین روز یک گروه تهرانی مسیر را اشتباه پائین امده اند و مجبور شده اند شب را بیواک کرده به صبح برسانند. ...

ساعت 30 دقیقه روز جمعه به مامورسرای پست در چهارراه لشکر رسیدیم و شب را در آنجا سپری کردیم. نهایتا همانروز به مشهد بازگشتیم. در حالی که من هنوز از عوارض ارتفاع زدگی خلاص نشده ام.

+ اسمعیل دزیانی ; ۱:۳٩ ‎ب.ظ ; دوشنبه ۱۸ شهریور ۱۳٩٢
    پيام هاي ديگران ()   

شب مانی بر روی چمن، آمادگی برا ی صعود به دماوند

شب جمعه اول شهریورماه 1392 برای آمادگی برای صعود به دماوند، به اتفاق اخوان عنایت الله و مرتضی بر روی قله چمن چادر زدیم.

 

+ اسمعیل دزیانی ; ۱:٢٩ ‎ب.ظ ; دوشنبه ۱۸ شهریور ۱۳٩٢
    پيام هاي ديگران ()